sie-ro-te-ńko

sieroteńko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: sieroteńka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sieroteniekmnoga dopełniaczżeński
sieroteńcepojedyncza celownikżeński
sieroteńcepojedyncza miejscownikżeński
sieroteńkapojedyncza mianownikżeński
sieroteńkachmnoga miejscownikżeński
sieroteńkamimnoga narzędnikżeński
sieroteńkąpojedyncza narzędnikżeński
sieroteńkępojedyncza biernikżeński
sieroteńkimnoga mianownikżeński
sieroteńkimnoga biernikżeński
sieroteńkimnoga wołaczżeński
sieroteńkipojedyncza dopełniaczżeński
sieroteńkopojedyncza wołaczżeński
sieroteńkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz