sie-ro-sze-wi-cza-ny

sieroszewiczany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: sieroszewiczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sieroszewiczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
sieroszewiczanmnoga biernikmęski osobowy
sieroszewiczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
sieroszewiczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
sieroszewiczaniemnoga mianownikmęski osobowy
sieroszewiczaniemnoga wołaczmęski osobowy
sieroszewiczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
sieroszewiczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
sieroszewiczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
sieroszewiczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
sieroszewiczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
sieroszewiczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
sieroszewiczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
sieroszewiczanommnoga celownikmęski osobowy
sieroszewiczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
sieroszewiczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
sieroszewiczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz