sie-ro-ciu-ki

Sierociuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Sierociuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Sierociukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Sierociukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Sierociukapojedyncza biernikmęski osobowy
Sierociukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Sierociukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Sierociukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Sierociukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Sierociukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Sierociukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Sierociukommnoga celownikmęski osobowy
Sierociukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Sierociukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Sierociukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Sierociukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Sierociukówmnoga biernikmęski osobowy
Sierociukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Sierociukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz