sie-ra-ko-wi-cza-na-mi

sierakowiczanami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: sierakowiczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sierakowiczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
sierakowiczanmnoga biernikmęski osobowy
sierakowiczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
sierakowiczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
sierakowiczaniemnoga mianownikmęski osobowy
sierakowiczaniemnoga wołaczmęski osobowy
sierakowiczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
sierakowiczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
sierakowiczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
sierakowiczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
sierakowiczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
sierakowiczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
sierakowiczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
sierakowiczanommnoga celownikmęski osobowy
sierakowiczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
sierakowiczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
sierakowiczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz