sie-ra-ko-wian

sierakowian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: sierakowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sierakowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
sierakowianmnoga biernikmęski osobowy
sierakowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
sierakowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
sierakowianiemnoga mianownikmęski osobowy
sierakowianiemnoga wołaczmęski osobowy
sierakowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
sierakowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
sierakowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
sierakowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
sierakowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
sierakowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
sierakowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
sierakowianommnoga celownikmęski osobowy
sierakowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
sierakowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
sierakowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz