siem-ko-wi-cza-ny

siemkowiczany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: siemkowiczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
siemkowiczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
siemkowiczanmnoga biernikmęski osobowy
siemkowiczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
siemkowiczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
siemkowiczaniemnoga mianownikmęski osobowy
siemkowiczaniemnoga wołaczmęski osobowy
siemkowiczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
siemkowiczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
siemkowiczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
siemkowiczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
siemkowiczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
siemkowiczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
siemkowiczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
siemkowiczanommnoga celownikmęski osobowy
siemkowiczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
siemkowiczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
siemkowiczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz