sie-gie-ńczu-ki

Siegieńczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Siegieńczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Siegieńczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Siegieńczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Siegieńczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Siegieńczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Siegieńczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Siegieńczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Siegieńczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Siegieńczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Siegieńczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Siegieńczukommnoga celownikmęski osobowy
Siegieńczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Siegieńczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Siegieńczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Siegieńczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Siegieńczukówmnoga biernikmęski osobowy
Siegieńczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Siegieńczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz