se-niuk

Seniuk (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Seniuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Seniukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Seniukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Seniukapojedyncza biernikmęski osobowy
Seniukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Seniukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Seniukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Seniukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Seniukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Seniukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Seniukommnoga celownikmęski osobowy
Seniukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Seniukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Seniukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Seniukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Seniukówmnoga biernikmęski osobowy
Seniukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Seniukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Seniuk (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Seniuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Seniukpojedyncza mnoga mianownikżeński
Seniukpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Seniukpojedyncza mnoga celownikżeński
Seniukpojedyncza mnoga biernikżeński
Seniukpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Seniukpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Seniukpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz