se-kre-cik

sekrecik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: sekrecik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sekrecikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
sekrecikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
sekrecikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
sekrecikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
sekrecikimnoga mianownikmęski rzeczowy
sekrecikimnoga biernikmęski rzeczowy
sekrecikimnoga wołaczmęski rzeczowy
sekrecikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
sekrecikommnoga celownikmęski rzeczowy
sekrecikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
sekrecikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
sekrecikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
sekrecikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
sekrecikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz