se-ńko

Seńko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Seńko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Seńcepojedyncza celownikmęski osobowy
Seńcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Seńkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Seńkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Seńkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Seńkępojedyncza biernikmęski osobowy
Seńkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Seńkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Seńkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Seńkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Seńkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Seńkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Seńkommnoga celownikmęski osobowy
Seńkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Seńkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Seńkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Seńkówmnoga biernikmęski osobowy

Seńko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Seńko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Seńkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Seńkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Seńkopojedyncza mnoga celownikżeński
Seńkopojedyncza mnoga biernikżeński
Seńkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Seńkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Seńkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz