scjen-ty-sty

scjentysty (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: scjentysta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
scjentystapojedyncza mianownikmęski osobowy
scjentystachmnoga miejscownikmęski osobowy
scjentystamimnoga narzędnikmęski osobowy
scjentystąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
scjentystępojedyncza biernikmęski osobowy
scjentystopojedyncza wołaczmęski osobowy
scjentystommnoga celownikmęski osobowy
scjentystówmnoga dopełniaczmęski osobowy
scjentystówmnoga biernikmęski osobowy
scjentystymnoga mianownikmęski zwierzęcy
scjentystymnoga biernikmęski zwierzęcy
scjentystymnoga wołaczmęski zwierzęcy
scjentystypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
scjentyścimnoga mianownikmęski osobowy
scjentyścimnoga wołaczmęski osobowy
scjentyściepojedyncza celownikmęski osobowy
scjentyściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz