sar-bą

Sarbą (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Sarba

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Sarbmnoga dopełniaczżeński
Sarbapojedyncza mianownikżeński
Sarbachmnoga miejscownikżeński
Sarbamimnoga narzędnikżeński
Sarbąpojedyncza narzędnikżeński
Sarbępojedyncza biernikżeński
Sarbiepojedyncza celownikżeński
Sarbiepojedyncza miejscownikżeński
Sarbopojedyncza wołaczżeński
Sarbommnoga celownikżeński
Sarbymnoga mianownikżeński
Sarbymnoga biernikżeński
Sarbymnoga wołaczżeński
Sarbypojedyncza dopełniaczżeński

Sarbą (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Sarba

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Sarbapojedyncza mianownikmęski osobowy
Sarbachmnoga miejscownikmęski osobowy
Sarbamimnoga narzędnikmęski osobowy
Sarbąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Sarbępojedyncza biernikmęski osobowy
Sarbiepojedyncza celownikmęski osobowy
Sarbiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Sarbopojedyncza wołaczmęski osobowy
Sarbommnoga celownikmęski osobowy
Sarbowiemnoga mianownikmęski osobowy
Sarbowiemnoga wołaczmęski osobowy
Sarbówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Sarbówmnoga biernikmęski osobowy
Sarbymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Sarbymnoga biernikmęski zwierzęcy
Sarbymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Sarbypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz