sa-mo-zwa-ńce

samozwańce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: samozwaniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
samozwaniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
samozwańcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
samozwańcapojedyncza biernikmęski osobowy
samozwańcachmnoga miejscownikmęski osobowy
samozwańcamimnoga narzędnikmęski osobowy
samozwańcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
samozwańcemnoga biernikmęski zwierzęcy
samozwańcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
samozwańcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
samozwańcommnoga celownikmęski osobowy
samozwańcowipojedyncza celownikmęski osobowy
samozwańcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
samozwańcówmnoga biernikmęski osobowy
samozwańcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
samozwańcupojedyncza wołaczmęski osobowy
samozwańcymnoga mianownikmęski osobowy
samozwańcymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz