sa-mo-wtóro-ść

samowtórość (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: samowtórość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
samowtórościmnoga dopełniaczżeński
samowtórościmnoga mianownikżeński
samowtórościmnoga biernikżeński
samowtórościmnoga wołaczżeński
samowtórościpojedyncza celownikżeński
samowtórościpojedyncza miejscownikżeński
samowtórościpojedyncza dopełniaczżeński
samowtórościpojedyncza wołaczżeński
samowtórościachmnoga miejscownikżeński
samowtórościamimnoga narzędnikżeński
samowtórościąpojedyncza narzędnikżeński
samowtórościommnoga celownikżeński
samowtórośćpojedyncza biernikżeński
samowtórośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz