sa-mo-wi-to-ść

samowitość (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: samowitość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
samowitościmnoga dopełniaczżeński
samowitościmnoga mianownikżeński
samowitościmnoga biernikżeński
samowitościmnoga wołaczżeński
samowitościpojedyncza celownikżeński
samowitościpojedyncza miejscownikżeński
samowitościpojedyncza dopełniaczżeński
samowitościpojedyncza wołaczżeński
samowitościachmnoga miejscownikżeński
samowitościamimnoga narzędnikżeński
samowitościąpojedyncza narzędnikżeński
samowitościommnoga celownikżeński
samowitośćpojedyncza biernikżeński
samowitośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz