sa-mo-sta-tecz-no-ść

samostateczność (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: samostateczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
samostatecznościmnoga dopełniaczżeński
samostatecznościmnoga mianownikżeński
samostatecznościmnoga biernikżeński
samostatecznościmnoga wołaczżeński
samostatecznościpojedyncza celownikżeński
samostatecznościpojedyncza miejscownikżeński
samostatecznościpojedyncza dopełniaczżeński
samostatecznościpojedyncza wołaczżeński
samostatecznościachmnoga miejscownikżeński
samostatecznościamimnoga narzędnikżeński
samostatecznościąpojedyncza narzędnikżeński
samostatecznościommnoga celownikżeński
samostatecznośćpojedyncza biernikżeński
samostatecznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz