sa-mo-kry-tycz-no-ść

samokrytyczność (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: samokrytyczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
samokrytycznościmnoga dopełniaczżeński
samokrytycznościmnoga mianownikżeński
samokrytycznościmnoga biernikżeński
samokrytycznościmnoga wołaczżeński
samokrytycznościpojedyncza celownikżeński
samokrytycznościpojedyncza miejscownikżeński
samokrytycznościpojedyncza dopełniaczżeński
samokrytycznościpojedyncza wołaczżeński
samokrytycznościachmnoga miejscownikżeński
samokrytycznościamimnoga narzędnikżeński
samokrytycznościąpojedyncza narzędnikżeński
samokrytycznościommnoga celownikżeński
samokrytycznośćpojedyncza biernikżeński
samokrytycznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz