sa-mo-iśćca

samoiśćca (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: samoiściec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
samoiściecpojedyncza mianownikmęski osobowy
samoiśćcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
samoiśćcapojedyncza biernikmęski osobowy
samoiśćcachmnoga miejscownikmęski osobowy
samoiśćcamimnoga narzędnikmęski osobowy
samoiśćcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
samoiśćcemnoga biernikmęski zwierzęcy
samoiśćcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
samoiśćcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
samoiśćcommnoga celownikmęski osobowy
samoiśćcowipojedyncza celownikmęski osobowy
samoiśćcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
samoiśćcówmnoga biernikmęski osobowy
samoiśćcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
samoiśćcupojedyncza wołaczmęski osobowy
samoiśćcymnoga mianownikmęski osobowy
samoiśćcymnoga wołaczmęski osobowy
samoiśćczepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz