sa-mo-iro-nij

samoironij (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: samoironia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
samoironiapojedyncza mianownikżeński
samoironiachmnoga miejscownikżeński
samoironiamimnoga narzędnikżeński
samoironiąpojedyncza narzędnikżeński
samoironiemnoga mianownikżeński
samoironiemnoga biernikżeński
samoironiemnoga wołaczżeński
samoironiępojedyncza biernikżeński
samoironiipojedyncza celownikżeński
samoironiipojedyncza miejscownikżeński
samoironiipojedyncza dopełniaczżeński
samoironiopojedyncza wołaczżeński
samoironiommnoga celownikżeński
samoironiimnoga dopełniaczżeński
samoironijmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz