sa-mo-dzie-rże

samodzierże (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: samodzierż

słowoliczbaprzypadekrodzaj
samodzierżpojedyncza mianownikmęski osobowy
samodzierżapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
samodzierżapojedyncza biernikmęski osobowy
samodzierżachmnoga miejscownikmęski osobowy
samodzierżamimnoga narzędnikmęski osobowy
samodzierżemnoga mianownikmęski zwierzęcy
samodzierżemnoga biernikmęski zwierzęcy
samodzierżemnoga wołaczmęski zwierzęcy
samodzierżemnoga mianownikmęski osobowy
samodzierżemnoga wołaczmęski osobowy
samodzierżempojedyncza narzędnikmęski osobowy
samodzierżommnoga celownikmęski osobowy
samodzierżowipojedyncza celownikmęski osobowy
samodzierżówmnoga dopełniaczmęski osobowy
samodzierżówmnoga biernikmęski osobowy
samodzierżupojedyncza miejscownikmęski osobowy
samodzierżupojedyncza wołaczmęski osobowy
samodzierżymnoga dopełniaczmęski osobowy
samodzierżymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz