sa-mo-chlub-no-ści

samochlubności (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: samochlubność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
samochlubnościmnoga dopełniaczżeński
samochlubnościmnoga mianownikżeński
samochlubnościmnoga biernikżeński
samochlubnościmnoga wołaczżeński
samochlubnościpojedyncza celownikżeński
samochlubnościpojedyncza miejscownikżeński
samochlubnościpojedyncza dopełniaczżeński
samochlubnościpojedyncza wołaczżeński
samochlubnościachmnoga miejscownikżeński
samochlubnościamimnoga narzędnikżeński
samochlubnościąpojedyncza narzędnikżeński
samochlubnościommnoga celownikżeński
samochlubnośćpojedyncza biernikżeński
samochlubnośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz