sak-tu-ro-wie

Sakturowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Saktura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Sakturapojedyncza mianownikmęski osobowy
Sakturachmnoga miejscownikmęski osobowy
Sakturamimnoga narzędnikmęski osobowy
Sakturąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Sakturępojedyncza biernikmęski osobowy
Sakturopojedyncza wołaczmęski osobowy
Sakturommnoga celownikmęski osobowy
Sakturowiemnoga mianownikmęski osobowy
Sakturowiemnoga wołaczmęski osobowy
Sakturówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Sakturówmnoga biernikmęski osobowy
Sakturymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Sakturymnoga biernikmęski zwierzęcy
Sakturymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Sakturypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Sakturzepojedyncza celownikmęski osobowy
Sakturzepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz