sa-brach

sabrach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: sabra

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sabrmnoga dopełniaczżeński
sabrapojedyncza mianownikżeński
sabrachmnoga miejscownikżeński
sabramimnoga narzędnikżeński
sabrąpojedyncza narzędnikżeński
sabrępojedyncza biernikżeński
sabropojedyncza wołaczżeński
sabrommnoga celownikżeński
sabrymnoga mianownikżeński
sabrymnoga biernikżeński
sabrymnoga wołaczżeński
sabrypojedyncza dopełniaczżeński
sabrzepojedyncza celownikżeński
sabrzepojedyncza miejscownikżeński

sabrach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: sabra

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sabrapojedyncza mianownikmęski osobowy
sabrachmnoga miejscownikmęski osobowy
sabramimnoga narzędnikmęski osobowy
sabrąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
sabrępojedyncza biernikmęski osobowy
sabropojedyncza wołaczmęski osobowy
sabrommnoga celownikmęski osobowy
sabrowiemnoga mianownikmęski osobowy
sabrowiemnoga wołaczmęski osobowy
sabrówmnoga dopełniaczmęski osobowy
sabrówmnoga biernikmęski osobowy
sabrymnoga mianownikmęski zwierzęcy
sabrymnoga biernikmęski zwierzęcy
sabrymnoga wołaczmęski zwierzęcy
sabrypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
sabrzepojedyncza celownikmęski osobowy
sabrzepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz