ręko-pi-śmien-ni-ko-wi

rękopiśmiennikowi (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: rękopiśmiennik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rękopiśmiennicymnoga mianownikmęski osobowy
rękopiśmiennicymnoga wołaczmęski osobowy
rękopiśmiennikpojedyncza mianownikmęski osobowy
rękopiśmiennikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
rękopiśmiennikapojedyncza biernikmęski osobowy
rękopiśmiennikachmnoga miejscownikmęski osobowy
rękopiśmiennikamimnoga narzędnikmęski osobowy
rękopiśmiennikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
rękopiśmiennikimnoga biernikmęski zwierzęcy
rękopiśmiennikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
rękopiśmiennikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
rękopiśmiennikommnoga celownikmęski osobowy
rękopiśmiennikowipojedyncza celownikmęski osobowy
rękopiśmiennikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
rękopiśmiennikówmnoga biernikmęski osobowy
rękopiśmiennikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
rękopiśmiennikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz