ręko-pis

rękopis (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: rękopis

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rękopispojedyncza mianownikmęski rzeczowy
rękopispojedyncza biernikmęski rzeczowy
rękopisachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
rękopisamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
rękopisempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
rękopisiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
rękopisiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
rękopisommnoga celownikmęski rzeczowy
rękopisowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
rękopisówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
rękopisupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
rękopisymnoga mianownikmęski rzeczowy
rękopisymnoga biernikmęski rzeczowy
rękopisymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz