ręko-ma

rękoma (nazwa pospolita) rzeczownik anat.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: ręka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rąkmnoga dopełniaczżeński
ręcemnoga mianownikżeński
ręcemnoga biernikżeński
ręcemnoga wołaczżeński
ręcepojedyncza celownikżeński
ręcepojedyncza miejscownikżeński
rękapojedyncza mianownikżeński
rękachmnoga miejscownikżeński
rękamimnoga narzędnikżeński
rękąpojedyncza narzędnikżeński
rękępojedyncza biernikżeński
rękipojedyncza dopełniaczżeński
rękopojedyncza wołaczżeński
rękommnoga celownikżeński
rękomamnoga narzędnikżeński
rękupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
rękumnoga miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz