ręko-dziel-nik

rękodzielnik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: rękodzielnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rękodzielnicymnoga mianownikmęski osobowy
rękodzielnicymnoga wołaczmęski osobowy
rękodzielnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
rękodzielnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
rękodzielnikapojedyncza biernikmęski osobowy
rękodzielnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
rękodzielnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
rękodzielnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
rękodzielnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
rękodzielnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
rękodzielnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
rękodzielnikommnoga celownikmęski osobowy
rękodzielnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
rękodzielnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
rękodzielnikówmnoga biernikmęski osobowy
rękodzielnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
rękodzielnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz