rówien-nicz-ce

rówienniczce (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: rówienniczka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rówienniczcepojedyncza celownikżeński
rówienniczcepojedyncza miejscownikżeński
rówienniczekmnoga dopełniaczżeński
rówienniczkapojedyncza mianownikżeński
rówienniczkachmnoga miejscownikżeński
rówienniczkamimnoga narzędnikżeński
rówienniczkąpojedyncza narzędnikżeński
rówienniczkępojedyncza biernikżeński
rówienniczkimnoga mianownikżeński
rówienniczkimnoga biernikżeński
rówienniczkimnoga wołaczżeński
rówienniczkipojedyncza dopełniaczżeński
rówienniczkopojedyncza wołaczżeński
rówienniczkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz