rze-za-cza

rzezacza (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: rzezacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rzezaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
rzezaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
rzezaczapojedyncza biernikmęski osobowy
rzezaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
rzezaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
rzezaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
rzezaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
rzezaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
rzezaczemnoga mianownikmęski osobowy
rzezaczemnoga wołaczmęski osobowy
rzezaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
rzezaczommnoga celownikmęski osobowy
rzezaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
rzezaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
rzezaczówmnoga biernikmęski osobowy
rzezaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
rzezaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
rzezaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
rzezaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz