rze-pien-ni-cza-ny

rzepienniczany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: rzepienniczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rzepienniczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
rzepienniczanmnoga biernikmęski osobowy
rzepienniczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
rzepienniczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
rzepienniczaniemnoga mianownikmęski osobowy
rzepienniczaniemnoga wołaczmęski osobowy
rzepienniczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
rzepienniczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
rzepienniczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
rzepienniczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
rzepienniczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
rzepienniczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
rzepienniczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
rzepienniczanommnoga celownikmęski osobowy
rzepienniczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
rzepienniczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
rzepienniczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz