rze-pien-ni-czan-ce

rzepienniczance (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: rzepienniczanka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rzepienniczancepojedyncza celownikżeński
rzepienniczancepojedyncza miejscownikżeński
rzepienniczanekmnoga dopełniaczżeński
rzepienniczankapojedyncza mianownikżeński
rzepienniczankachmnoga miejscownikżeński
rzepienniczankamimnoga narzędnikżeński
rzepienniczankąpojedyncza narzędnikżeński
rzepienniczankępojedyncza biernikżeński
rzepienniczankimnoga mianownikżeński
rzepienniczankimnoga biernikżeński
rzepienniczankimnoga wołaczżeński
rzepienniczankipojedyncza dopełniaczżeński
rzepienniczankopojedyncza wołaczżeński
rzepienniczankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz