rze-mie-śl-ni-kom

rzemieślnikom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: rzemieślnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rzemieślnicymnoga mianownikmęski osobowy
rzemieślnicymnoga wołaczmęski osobowy
rzemieślnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
rzemieślnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
rzemieślnikapojedyncza biernikmęski osobowy
rzemieślnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
rzemieślnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
rzemieślnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
rzemieślnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
rzemieślnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
rzemieślnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
rzemieślnikommnoga celownikmęski osobowy
rzemieślnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
rzemieślnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
rzemieślnikówmnoga biernikmęski osobowy
rzemieślnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
rzemieślnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz