rze-mie-ni-ca-mi

rzemienicami (nazwa pospolita) rzeczownik bot.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: rzemienica

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rzemienicmnoga dopełniaczżeński
rzemienicapojedyncza mianownikżeński
rzemienicachmnoga miejscownikżeński
rzemienicamimnoga narzędnikżeński
rzemienicąpojedyncza narzędnikżeński
rzemienicemnoga mianownikżeński
rzemienicemnoga biernikżeński
rzemienicemnoga wołaczżeński
rzemienicępojedyncza biernikżeński
rzemienicopojedyncza wołaczżeński
rzemienicommnoga celownikżeński
rzemienicypojedyncza celownikżeński
rzemienicypojedyncza miejscownikżeński
rzemienicypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz