ru-śni-ce

ruśnice (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: ruśnica

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ruśnicmnoga dopełniaczżeński
ruśnicapojedyncza mianownikżeński
ruśnicachmnoga miejscownikżeński
ruśnicamimnoga narzędnikżeński
ruśnicąpojedyncza narzędnikżeński
ruśnicemnoga mianownikżeński
ruśnicemnoga biernikżeński
ruśnicemnoga wołaczżeński
ruśnicępojedyncza biernikżeński
ruśnicopojedyncza wołaczżeński
ruśnicommnoga celownikżeński
ruśnicypojedyncza celownikżeński
ruśnicypojedyncza miejscownikżeński
ruśnicypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz