ru-śnia-cy

Ruśniacy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Ruśniak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Ruśniacymnoga mianownikmęski osobowy
Ruśniacymnoga wołaczmęski osobowy
Ruśniakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Ruśniakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Ruśniakapojedyncza biernikmęski osobowy
Ruśniakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Ruśniakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Ruśniakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Ruśniakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Ruśniakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Ruśniakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Ruśniakommnoga celownikmęski osobowy
Ruśniakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Ruśniakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Ruśniakówmnoga biernikmęski osobowy
Ruśniakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Ruśniakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz