rur-mi-strzu

rurmistrzu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: rurmistrz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rurmistrzpojedyncza mianownikmęski osobowy
rurmistrzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
rurmistrzapojedyncza biernikmęski osobowy
rurmistrzachmnoga miejscownikmęski osobowy
rurmistrzamimnoga narzędnikmęski osobowy
rurmistrzemnoga mianownikmęski zwierzęcy
rurmistrzemnoga biernikmęski zwierzęcy
rurmistrzemnoga wołaczmęski zwierzęcy
rurmistrzemnoga mianownikmęski osobowy
rurmistrzemnoga wołaczmęski osobowy
rurmistrzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
rurmistrzommnoga celownikmęski osobowy
rurmistrzowipojedyncza celownikmęski osobowy
rurmistrzowiemnoga mianownikmęski osobowy
rurmistrzowiemnoga wołaczmęski osobowy
rurmistrzówmnoga dopełniaczmęski osobowy
rurmistrzówmnoga biernikmęski osobowy
rurmistrzupojedyncza miejscownikmęski osobowy
rurmistrzupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz