ru-pieć

rupieć (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: rupieć

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rupiecimnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
rupieciapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
rupieciapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
rupieciachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
rupieciamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
rupieciemnoga mianownikmęski zwierzęcy
rupieciemnoga biernikmęski zwierzęcy
rupieciemnoga wołaczmęski zwierzęcy
rupieciempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
rupieciommnoga celownikmęski zwierzęcy
rupieciowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
rupieciupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
rupieciupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy
rupiećpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
rupiecimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
rupieciapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
rupieciachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
rupieciamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
rupieciemnoga mianownikmęski rzeczowy
rupieciemnoga biernikmęski rzeczowy
rupieciemnoga wołaczmęski rzeczowy
rupieciempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
rupieciommnoga celownikmęski rzeczowy
rupieciowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
rupieciupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
rupieciupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
rupiećpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
rupiećpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz