ru-mian-ko-wie

Rumiankowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Rumianek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Rumianekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Rumiankapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Rumiankapojedyncza biernikmęski osobowy
Rumiankachmnoga miejscownikmęski osobowy
Rumiankamimnoga narzędnikmęski osobowy
Rumiankimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Rumiankimnoga biernikmęski zwierzęcy
Rumiankimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Rumiankiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Rumiankommnoga celownikmęski osobowy
Rumiankowipojedyncza celownikmęski osobowy
Rumiankowiemnoga mianownikmęski osobowy
Rumiankowiemnoga wołaczmęski osobowy
Rumiankówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Rumiankówmnoga biernikmęski osobowy
Rumiankupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Rumiankupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz