ru-kiem

Rukiem (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Ruc

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Rucpojedyncza mianownikmęski osobowy
Rucapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Rucapojedyncza biernikmęski osobowy
Rucachmnoga miejscownikmęski osobowy
Rucamimnoga narzędnikmęski osobowy
Rucemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Rucemnoga biernikmęski zwierzęcy
Rucemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Rucempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Rucommnoga celownikmęski osobowy
Rucowipojedyncza celownikmęski osobowy
Rucowiemnoga mianownikmęski osobowy
Rucowiemnoga wołaczmęski osobowy
Rucówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Rucówmnoga biernikmęski osobowy
Rucupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Rucupojedyncza wołaczmęski osobowy
Rukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Rukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Rukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Rukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz