rud-ni-ka

rudnika (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: rudnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rudnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
rudnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
rudnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
rudnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
rudnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
rudnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
rudnikimnoga biernikmęski rzeczowy
rudnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
rudnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
rudnikommnoga celownikmęski rzeczowy
rudnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
rudnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
rudnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
rudnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

rudnika (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: rudnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rudnicymnoga mianownikmęski osobowy
rudnicymnoga wołaczmęski osobowy
rudnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
rudnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
rudnikapojedyncza biernikmęski osobowy
rudnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
rudnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
rudnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
rudnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
rudnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
rudnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
rudnikommnoga celownikmęski osobowy
rudnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
rudnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
rudnikówmnoga biernikmęski osobowy
rudnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
rudnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Rudnika (nazwa geograficzna) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: Rudnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Rudnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
Rudnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
Rudnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
Rudnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
Rudnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
Rudnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
Rudnikimnoga biernikmęski rzeczowy
Rudnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
Rudnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
Rudnikommnoga celownikmęski rzeczowy
Rudnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
Rudnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
Rudnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
Rudnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Rudnika (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Rudnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Rudnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Rudnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Rudnikapojedyncza biernikmęski osobowy
Rudnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Rudnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Rudnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Rudnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Rudnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Rudnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Rudnikommnoga celownikmęski osobowy
Rudnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Rudnikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Rudnikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Rudnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Rudnikówmnoga biernikmęski osobowy
Rudnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Rudnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz