rud-kę

rudkę (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: rudka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rudcepojedyncza celownikżeński
rudcepojedyncza miejscownikżeński
rudekmnoga dopełniaczżeński
rudkapojedyncza mianownikżeński
rudkachmnoga miejscownikżeński
rudkamimnoga narzędnikżeński
rudkąpojedyncza narzędnikżeński
rudkępojedyncza biernikżeński
rudkimnoga mianownikżeński
rudkimnoga biernikżeński
rudkimnoga wołaczżeński
rudkipojedyncza dopełniaczżeński
rudkopojedyncza wołaczżeński
rudkommnoga celownikżeński

Rudkę (nazwa geograficzna) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Rudka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Rudcepojedyncza celownikżeński
Rudcepojedyncza miejscownikżeński
Rudekmnoga dopełniaczżeński
Rudkapojedyncza mianownikżeński
Rudkachmnoga miejscownikżeński
Rudkamimnoga narzędnikżeński
Rudkąpojedyncza narzędnikżeński
Rudkępojedyncza biernikżeński
Rudkimnoga mianownikżeński
Rudkimnoga biernikżeński
Rudkimnoga wołaczżeński
Rudkipojedyncza dopełniaczżeński
Rudkopojedyncza wołaczżeński
Rudkommnoga celownikżeński

Rudkę (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Rudka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Rudcepojedyncza celownikmęski osobowy
Rudcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Rudkapojedyncza mianownikmęski osobowy
Rudkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Rudkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Rudkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Rudkępojedyncza biernikmęski osobowy
Rudkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Rudkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Rudkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Rudkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Rudkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Rudkommnoga celownikmęski osobowy
Rudkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Rudkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Rudkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Rudkówmnoga biernikmęski osobowy

Rudkę (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Rudka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Rudcepojedyncza celownikżeński
Rudcepojedyncza miejscownikżeński
Rudekmnoga dopełniaczżeński
Rudkapojedyncza mianownikżeński
Rudkachmnoga miejscownikżeński
Rudkamimnoga narzędnikżeński
Rudkąpojedyncza narzędnikżeński
Rudkępojedyncza biernikżeński
Rudkimnoga mianownikżeński
Rudkimnoga biernikżeński
Rudkimnoga wołaczżeński
Rudkipojedyncza dopełniaczżeński
Rudkopojedyncza wołaczżeński
Rudkommnoga celownikżeński

Rudkę (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Rudko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Rudcepojedyncza celownikmęski osobowy
Rudcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Rudkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Rudkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Rudkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Rudkępojedyncza biernikmęski osobowy
Rudkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Rudkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Rudkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Rudkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Rudkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Rudkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Rudkommnoga celownikmęski osobowy
Rudkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Rudkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Rudkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Rudkówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz