roz-śmie-szy-cie-lu

rozśmieszycielu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: rozśmieszyciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozśmieszycielpojedyncza mianownikmęski osobowy
rozśmieszycielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
rozśmieszycielapojedyncza biernikmęski osobowy
rozśmieszycielachmnoga miejscownikmęski osobowy
rozśmieszycielamimnoga narzędnikmęski osobowy
rozśmieszycielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
rozśmieszycielemnoga biernikmęski zwierzęcy
rozśmieszycielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
rozśmieszycielemnoga mianownikmęski osobowy
rozśmieszycielemnoga wołaczmęski osobowy
rozśmieszycielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
rozśmieszycielimnoga dopełniaczmęski osobowy
rozśmieszycielimnoga biernikmęski osobowy
rozśmieszycielommnoga celownikmęski osobowy
rozśmieszycielowipojedyncza celownikmęski osobowy
rozśmieszycielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
rozśmieszycielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz