roz-we-se-la-czu

rozweselaczu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: rozweselacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozweselaczpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
rozweselaczpojedyncza biernikmęski rzeczowy
rozweselaczapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
rozweselaczachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
rozweselaczamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
rozweselaczemnoga mianownikmęski rzeczowy
rozweselaczemnoga biernikmęski rzeczowy
rozweselaczemnoga wołaczmęski rzeczowy
rozweselaczempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
rozweselaczommnoga celownikmęski rzeczowy
rozweselaczowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
rozweselaczówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
rozweselaczupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
rozweselaczupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
rozweselaczymnoga dopełniaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz