roz-trwo-ni-ciel

roztrwoniciel (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: roztrwoniciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
roztrwonicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
roztrwonicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
roztrwonicielapojedyncza biernikmęski osobowy
roztrwonicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
roztrwonicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
roztrwonicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
roztrwonicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
roztrwonicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
roztrwonicielemnoga mianownikmęski osobowy
roztrwonicielemnoga wołaczmęski osobowy
roztrwonicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
roztrwonicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
roztrwonicielimnoga biernikmęski osobowy
roztrwonicielommnoga celownikmęski osobowy
roztrwonicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
roztrwonicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
roztrwonicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz