roz-piesz-cze-niec

rozpieszczeniec (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: rozpieszczeniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozpieszczeniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
rozpieszczeńcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
rozpieszczeńcapojedyncza biernikmęski osobowy
rozpieszczeńcachmnoga miejscownikmęski osobowy
rozpieszczeńcamimnoga narzędnikmęski osobowy
rozpieszczeńcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
rozpieszczeńcemnoga biernikmęski zwierzęcy
rozpieszczeńcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
rozpieszczeńcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
rozpieszczeńcommnoga celownikmęski osobowy
rozpieszczeńcowipojedyncza celownikmęski osobowy
rozpieszczeńcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
rozpieszczeńcówmnoga biernikmęski osobowy
rozpieszczeńcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
rozpieszczeńcupojedyncza wołaczmęski osobowy
rozpieszczeńcymnoga mianownikmęski osobowy
rozpieszczeńcymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz