roz-kosz-ni-siu

rozkosznisiu (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: rozkoszniś

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozkosznisiapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
rozkosznisiapojedyncza biernikmęski osobowy
rozkosznisiachmnoga miejscownikmęski osobowy
rozkosznisiamimnoga narzędnikmęski osobowy
rozkosznisiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
rozkosznisiemnoga biernikmęski zwierzęcy
rozkosznisiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
rozkosznisiemnoga mianownikmęski osobowy
rozkosznisiemnoga wołaczmęski osobowy
rozkosznisiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
rozkosznisiommnoga celownikmęski osobowy
rozkosznisiowipojedyncza celownikmęski osobowy
rozkosznisiówmnoga dopełniaczmęski osobowy
rozkosznisiówmnoga biernikmęski osobowy
rozkosznisiupojedyncza miejscownikmęski osobowy
rozkosznisiupojedyncza wołaczmęski osobowy
rozkoszniśpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz