roz-gło-si-ciel

rozgłosiciel (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: rozgłosiciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozgłosicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
rozgłosicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
rozgłosicielapojedyncza biernikmęski osobowy
rozgłosicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
rozgłosicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
rozgłosicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
rozgłosicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
rozgłosicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
rozgłosicielemnoga mianownikmęski osobowy
rozgłosicielemnoga wołaczmęski osobowy
rozgłosicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
rozgłosicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
rozgłosicielimnoga biernikmęski osobowy
rozgłosicielommnoga celownikmęski osobowy
rozgłosicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
rozgłosicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
rozgłosicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz