roz-go-nie

rozgonie (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: rozgon

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozgonpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
rozgonpojedyncza biernikmęski rzeczowy
rozgonachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
rozgonamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
rozgonempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
rozgoniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
rozgoniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
rozgonommnoga celownikmęski rzeczowy
rozgonowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
rozgonówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
rozgonupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
rozgonymnoga mianownikmęski rzeczowy
rozgonymnoga biernikmęski rzeczowy
rozgonymnoga wołaczmęski rzeczowy

rozgonie (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: rozgoń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozgonimnoga dopełniaczżeński
rozgonipojedyncza celownikżeński
rozgonipojedyncza miejscownikżeński
rozgonipojedyncza dopełniaczżeński
rozgonipojedyncza wołaczżeński
rozgoniachmnoga miejscownikżeński
rozgoniamimnoga narzędnikżeński
rozgoniąpojedyncza narzędnikżeński
rozgoniemnoga mianownikżeński
rozgoniemnoga biernikżeński
rozgoniemnoga wołaczżeński
rozgoniommnoga celownikżeński
rozgońpojedyncza biernikżeński
rozgońpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz