roz-ga-łęźni-ku

rozgałęźniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: rozgałęźnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozgałęźnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
rozgałęźnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
rozgałęźnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
rozgałęźnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
rozgałęźnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
rozgałęźnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
rozgałęźnikimnoga biernikmęski rzeczowy
rozgałęźnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
rozgałęźnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
rozgałęźnikommnoga celownikmęski rzeczowy
rozgałęźnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
rozgałęźnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
rozgałęźnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
rozgałęźnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz