roz-gar-dia-szu

rozgardiaszu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: rozgardiasz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozgardiaszpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
rozgardiaszpojedyncza biernikmęski rzeczowy
rozgardiaszachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
rozgardiaszamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
rozgardiaszemnoga mianownikmęski rzeczowy
rozgardiaszemnoga biernikmęski rzeczowy
rozgardiaszemnoga wołaczmęski rzeczowy
rozgardiaszempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
rozgardiaszommnoga celownikmęski rzeczowy
rozgardiaszowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
rozgardiaszówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
rozgardiaszupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
rozgardiaszupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
rozgardiaszupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
rozgardiaszymnoga dopełniaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz